De Oordopjesmoord
De Zaak
Nieuws
In de Media
Achtergronden
Bestellen
Open Brief Van Rooij
Tinka Pleitnota 1
Tinka Pleitnota 2
Tinka Pleitnota 3
Vonnis kort geding
Mail aan BN/DeStem
De van Rooij files
Dossier Schellekens
Betty Bogaarts
Peter R. de Vries
De van Rooij files

Column

Cees van Rooij gespot in 'drugscafe'

Vrijdag 16 maart 2012 - - -  Ik was vandaag in Breda en een onverwacht gaatje in mijn agenda liet het toe om even een bakje te doen bij Cafe Parkzicht, het gezellige etablissement bij de Poolse tank op de driesprong van de Generaal Maczekstraat, het Wilhelminapark en de Paul Windhausenweg. Een café waar ik vroeger veel kwam (want stamcafé van mijn vriend Stan) en er ook nog eens een bedrijfsreünie heb gehouden. Als biljardliefhebber is het er ook goed toeven. De tafel is je-van-het en niet zelden leggen daar veelal ouwe knakkers de fraaiste driebandenpatronen op het laken. Een genot om zo’n partij van acquit tot winnende carambole te volgen. Vorig jaar ben ik er ook nog eens geweest. Frans de Leeuw, de boezemvriend van Tinka van Rooij’s vader Cees van Rooij speelt er van tijd tot tijd ook zijn partijtje en achter de bar – zo was mij verteld -  werkt tegenwoordig Corné, één van de vele relaties van Tinka. Ja, en dan hoor je wel eens wat. Altijd goed voor je research. Naast de kwaliteit van de koffie was er eigenlijk geen andere reden om er ook vorig  jaar nog eens binnen te vallen.

- vervolg -

Eigenlijk was dat vandaag ook het geval. Ik heb nog een weekje of twee voor de laatste mutaties aan het manuscript van De Oordopjesmoord en elke waardevolle aanvulling blijft natuurlijk welkom. Ik bestel koffie, maak een  praatje met wat gasten aan de stamtafel, kijk naar de match op het groene laken en neem een slok als – jawel – Cees van Rooij van het toilet komt. Hij ziet me zitten aan de bar en trekt wit weg. Zet zich vervolgens aan een tafeltje bij het biljard en begint allengs driftig te Sms-en. Ik let verder niet op hem, volg de partij, drink mijn koffietje, bestel er nog een en babbel wat met de gasten aan de stamtafel. Als ook het heerlijke tweede bakje gedaan is reken ik af, groet enkele bekenden aan de stamtafel en bij het vertrek laat ik een zichtbaar timide Van Rooij voor wat hij is. Schijn bedriegt echter want als ik uit parkeerstand wegrij zie ik een theatraal gesticulerende Cees van Rooij naar buiten stuiven om me te fotograferen. Al rijdend. In een nanoseconde realiseer ik me de reden van zijn gedrag: bij een volgende rechtszaak gaat onze vriend met beeld en geluid aantonen dat ik hem stalk. Echt waar. De beste man heeft het vonnis van het kort geding dat hij van me verloor niet helemaal goed gelezen, dacht ik even. Van stalking is nooit sprake geweest zo oordeelde de rechter nadat Van Rooij dat als een van de vele punten nogal valselijk in kort geding te berde had gebracht. Nee, nu zou hij me kennelijk op dit punt kunnen pakken, zo lijkt hij met zijn quasi-interessante fotoactie te willen communiceren. Wat een giller. Toen ik vanmiddag besloot even te pauzeren bij Parkzicht herinnerde ik me nog goed dat bij mijn laatste bezoek barkeeper Corné had gezegd dat Cees van Rooij ‘daar nooit meer kwam’. De laatste die ik er daarom dacht aan te treffen was Cees van Rooij. Ook Frans de Leeuw wist me dat tijdens een eerder bezoekje aan Parkzicht te vertellen. Toen hij me tussen twee partijtjes door aansprak,  hij had de conversatie tussen mij en barman Corne over De Oordopjesmoord luid en duidelijk gevolgd, liet hij me nota bene nog weten dat hij het ook allemaal niet meer begreep. “Cees is helemaal verkeerd bezig met al die publiciteit. Onzin dat kort geding, kon het alleen maar verliezen”, zo wist hij zeker. Met zulke vrienden heb je geen vijanden meer nodig, dacht ik toen nog. Ja, ja, je probeert iemand te stalken op een locatie waar je de te stalken persoon absoluut niet verwacht. Het kan verkeren.

Het tafereeltje vertelt nauwgezet met wie we in het geval Cees van Rooij te maken hebben maar het is slechts een niemendalletje vergeleken bij een andere Parkzicht-kwestie naar aanleiding waarvan ik er easy doing voor zou kunnen zorgen dat Cees nooit meer de deurklink van Parkzicht vast zal pakken en dus  ook de genante, spastische fotografeeract geen herhaling zal kennen. Hoe dat zit?. Welnu, in een door de hoofdagenten Spijkers en Schiermanni als getuigenverklaring van Cees van Rooij opgetekend proces verbaal van 16 augustus 2004 (mutatienummer PL2034 /04-153144) verraadt Van Rooij het ganse café, inclusief de stamtafelgasten waarvan er deze middag zelfs enkele aanwezig zijn. Ze moesten eens weten. Zonder dat de agenten er überhaupt naar vragen afficheert Van Rooij Parkzicht als drugscafé en lapt hij er een koppeltje vaste gasten volledige bij. Geen van de agenten vroeg er naar. Het hoogverraad floepte er zo uit. “Ik weet nog van Café Parkzicht te Breda dat daar een groep bij elkaar kwam vanuit de wiethokken. Lange Corné, dikke Corné, Werner, stucadoor Gilissen, Theo Dusbaba, Kees van Riel. Die kwamen daar bij elkaar op vrijdag tijdens de happy-hour. Ze zaten dan met dikke gevulde portefeuilles en rollen geld aan tafel”. Het is de letterlijke tekst uit het proces verbaal. Theo Dusbaba is een gekende Bredase kamper, Kees van Riel een respectabele auto-ondernemer en prominent NAC-sponsor en met één van de Corné’s wordt de huidige barman en tevens ex-lover van Tinka Corne van den Biggelaar bedoeld. Je zou dan toch denken ‘hoe durft die Cees daar nog binnen te komen’. Simpel, de man heeft een centimeters dikke, stalen plaat voor zijn kop en niemand van de verraadde stamgasten, waarvan er vanmiddag drie aanwezig waren, heeft hier weet van. En  dus is het onverminderd een goed idee om pagina 21 van het proces verbaal van verhoor nummer PL2034 /04-153144 naar Lange Corné (Van den Biggelaar)  dikke Corné, Werner (Aarts), stucadoor Gilissen, Theo Dusbaba ( de kamper), Kees van Riel (de Hyundai-dealer) en naar de uitbater van Parkzicht te sturen. Ze hebben allen geluk gehad dat het onderzoek zich toespitste op de moord en het wiet-verhaal daaraan ondergeschikt was gemaakt, hoewel het natuurlijk allemaal wel in de hoofden van de heren agenten is opgeslagen. In een amateuristische uitzending van een lokaal Tv-station meldde presentator Cor Bloks nog niet zo lang geleden dat we in het geval Cees van Rooij met ‘een bekende Bredanaar’ te maken hebben. Daar was vanmiddag niet zo veel van te merken. Er was geen contact tussen de stamtafel en het tafeltje aan het biljard terwijl ook Cees’ gang van het toilet pal langs de stamtafel van weinig wederzijds animo blijk gaf. Of zouden ze het al weten, de – volgens Cees - ‘drugsjongens’.

Jaren lang werd ik er op aangesproken dat ik Van Rooij al te zeer op de pijnbank had gelegd. Zoiets deed je niet met een vader die door een moord een kind heeft verloren. Dat beeld is echter behoorlijk gekanteld. Er is een kentering ontstaan nadat ik op deze site met een Open Brief aan Cees van Rooij ter verdediging van mijn eigen belangen de vele publicitaire guerrilla’s zoals van Rooij die tegen mij ontwikkelde afsloeg. Behalve dan in een één-op-één-brief (het wettelijk verplichte hoor en wederhoor) was ik van Rooij in het publieke domein nimmer afgevallen. Dat veranderde toen ik me  – nogmaals - ter verdediging tegen alle leugens van van Rooij verweerde en ik niet langer aandrang voelde de vader van een door moord om het leven gekomen kind met respect te bejegenen. Uit alle hoeken en gaten heb ik daarvoor bijval gekregen. Bijval die ik nu ook verwacht van de Parkzicht-uitbater en stamgasten die vanaf nu ook weten wat zij aan Van Rooij hebben in het geval van Rooij daar ooit nog een stap binnen zou zetten. Want met die van Rooij weet je het maar nooit. Die zegt glashard dat dat proces verbaal niet bestaat, er op anticiperend dat niemand er ooit naar op zoek zal gaan. Ik zou het er niet op wagen als ik in Cees’ schoenen stond. Een scan van het PV is al gemaakt. Het is al 7 keer uitgeprint. Nu nog even een paar kopieën dumpen bij Parkzicht, even langs het kamp en een bakje koffie bij Van Riel. Het is eigenlijk zo gebeurd.

Bovenstaande column, bij wijze van uitzondering als persoonlijk statement geplaatst op deze site, is inmiddels verwerkt in De Oordopjesmoord



Dossier Cees van Rooij


Foto: print screen uitzending Omroep Brabant

  1. Kort geding van Rooij versus Novio Media / Mauritz 1
  2. Kort geding van Rooij versus Novio Media / Mauritz 2
  3. Open brief Cees van Rooij
  4. Manon Thomas doet aangifte tegen Cees van Rooij
  5. Pleitnota kort geding
  6. Vonnis kort geding
  7. Betty Bogaarts, vierde en vrijgesproken moordverdachte in zaak Tinka van Rooij legt megaschadeclaim bij vader Cees van Rooij








De OordopjesmoordDe ZaakNieuwsIn de MediaAchtergrondenBestellen