De Oordopjesmoord
De Zaak
Nieuws
In de Media
Achtergronden
Bestellen
Maart 2013
Jan. - Febr. 2013
Maart - Dec 2012
Februari 2012
Januari 2012
Aug. - Dec. 2011
Maart - Juli 2011
Februari 2011
Januari 2011
Jan. - Dec. 2010
Aug. - Dec. 2011


Els Leemans in hoger beroep tegen erfenis-vonnis, eindbestemming van de criminele moordmiljoenen nog lang niet zeker


DONGEN, donderdag 12 oktober 2011 - Afgelopen maandag is bekend geworden dat Els Leemans in beroep is gegaan tegen het vonnis van 3 augustus 2011 als gevolg waarvan niet zij maar de familie Schellekens-Biemans de miljoenenerfenis – een uit criminaliteit verkregen vermogen – heeft binnengeharkt. Voorlopig, want het is allemaal nog geen gelopen koers. Kenners voorspellen dat het vonnis van de rechtbank in Breda (het heeft er alle schijn van dat de Bredase rechtbank-rechters het allemaal maar even doorgeschoven hebben op het bordje van de rechters van Het Hof in Den Bosch) in hoger beroep geen stand zal houden. Mocht dat wel het geval zijn dan biedt cassatie bij de Hoge Raad zo mogelijk nog meer perspectief voor Leemans omdat de door de rechters in Breda gevolgde procedure rijp is voor vernietiging door de Hoge Raad. Immers, Els Leemans is op 3 augustus 2011 door de Nederlandse rechter feitelijk strafrechtelijk voor de tweede maal veroordeeld voor het zelfde feit. De rechters in Breda hebben daarbij een soort van ‘bewezenverklaring’ uitgesproken als gevolg van het door de familie Schellekens-Biemans geleverde ‘bewijs’ terwijl bij de veroordeling van Leemans voor het Assisenhof in Antwerpen in november 2006 er geen spat aan hard bewijs op tafel is gekomen. Geen smoking gun, geen DNA-achtige bewijzen, geen bekentenis, geen belastende verklaringen. Els werd toen veroordeeld op basis van aannames, verklaringen de aditu, hypotheses, hear saying en verdachte omstandigheden. Evenwel heeft de rechtbank in Breda geoordeeld dat de familie Schellekens-Biemans in de civiele procedure om de erfenis in haar bewijsopdracht is geslaagd. Ergo: volgens de rechter heeft de familie onomstotelijk aangetoond dat Els Leemans ‘de hand heeft gehad in het overlijden van haar man’. Iets wat een peloton aan Belgische speurders over een periode van 8 jaar op geen enkele manier was gelukt heeft de familie dan toch maar mooi voor elkaar gekregen. Met hulp van de rechter die nota bene bij tussenvonnis van 25 november 2009 nog had geoordeeld dat het vonnis als uitgesproken door het Assisenhof in Antwerpen, de schuldigverklaring van Els Leemans, geen dwingend bewijs zou opleveren in de onderhavige Nederlandse civiele procedure. Het vonnis van 3 augustus waarmee Els elk recht op de moordmiljoenen is ontzegd rammelt evenwel aan alle kanten en een beetje strafadvocaat – de huidige advocaten Lars Langenberg (Leemans) en Jan Henk van der Velden (de familie) staan toch echt te boek als civiele specialisten – schiet in  hoger beroep moeiteloos tal van gaten in het Bredase vonnis. Zet er een Mark Teurlings, Moszkowicz, Jan-Hein Kuijpers, Doedens, Weski, Plasman, Hiddema of Knoops op en Els Leemans toucheert alsnog een flinke bonus voor de moord op haar man omdat in weerwil van de spagaat waarin de Bredase rechters verkeerden de rechters van het hof in Den Bosch naar het zich laat aanzien geen andere keus wordt gelaten. De erfenis ziet op Nederlands recht en Els Leemans is in Nederland niet veroordeeld, nog niet voor het stelen van een punaise, zo zullen voormeldde topadvocaten in stelling brengen. De cassatiespecialisten uit het rijtje kunnen ook nog eens goed uit de voeten in het geval het hof in Den Bosch het bestreden Bredase vonnis zal bevestigen.

 

Niet dat in de zienswijze van de redactie van DeOordopjesmoord.nl Els Leemans zou moeten erven, maar recht is recht en krom is krom. Beter zou het zijn als de erfenis aan de staat zou vervallen doordat een onvermoede sterveling de FIOD zou inschakelen, waarna het gehele vermogen – bloedgeld, maar vooral zo zwart als roet en bovendien via criminaliteit verkregen – door de fiscus kan worden geconfisceerd. Nog beter is het wellicht als het fortuin, indachtig de reden van overlijden van Ran Biemans’ zus Joke Schellekens-Biemans, wier erven voorlopig in bonus zijn, zou worden overgemaakt op de rekening van het Koningin Wilhelminafonds.

 

Nee, het wordt nog wat. Het bizarre spel om het in Zwitserland gestalde bloedgeld is nog niet voorbij. Het wachten is zelfs op het moment dat Els Leemans - nu wel rechtmatig - beslag laat leggen op de erfenis nu zij in hoger beroep is tegen het gewezen vonnis van 3 augustus j.l. Deed zij dat enkele maanden geleden op oneigenlijke gronden omdat niet zij tegen de familie een zaak had aangespannen (een voorwaarde om een titel te verkrijgen voor het leggen van beslagen) maar de familie tegen haar. Dat beslag was er na een door de familie aangespannen kort geding ook snel weer af maar dat zou nu zo maar geheel anders kunnen liggen met als gevolg dat de familie de komende jaren (de doorgaans lange looptijd van en hoger beroep en een zo mogelijk daarop volgende cassatie) voorlopig met de poen nog geen kant op kan.

 

Zeer opmerkelijk en bijzonder is ook de rol die De Oordopjesmoord-auteur Hans Mauritz heeft gespeeld bij het tot stand komen van het vonnis van de rechtbank in Breda. Al in oktober 2009 legde hij de hand op de Conclusie van Antwoord zijdens Leemans waarmee Leemans hetgeen bij dagvaarding namens de familie aan haar was betekend dacht te kunnen weerleggen. Na een zorgvuldige analyse ontdekt Mauritz, die het duizenden pagina’s tellende Belgische strafdossier zo ongeveer uit zijn hoofd kent, dat Leemans in deze antwoordconclusie beweringen doet die haaks staan op hetgeen zij eerder had verklaard voor het Hof van Assisen. Mauritz wijst Schellekens’ advocaat Van der Velden daarop in een pagina’s tellende rapportage. Het meest heftige punt van de Leemans’ Conclusie van Antwoord  was daarbij ‘Vide Randnummer 39’ waar Leemans verklaart dat zij nooit zou hebben beweerd bedwelmd te zijn geweest terwijl dat in 2006 in rechte was komen vast te staan. Mauritz wijst Van der Velden op meerdere punten – tegenstrijdigheden tussen hetgeen Leemans roept in deze procedure en hetgeen zij ter verdediging aanvoerde tijdens het strafproces - maar juist en vooral op dit specifieke punt omdat het voor de hand lag dat de rechter menselijke antipathieën zou ontwikkelen ten opzichte van Leemans in het geval hij er weet van zou krijgen dat Leemans zelfs in een gerechtelijke procedure in staat blijkt de rechtbank voor te liegen en te misleiden.  En dat gebeurde. Ja, en dat sta je als eiser, de familie Schellekens-Biemans, toch echt met 2-0 voor. Na nu is gebleken zijn de door Mauritz aangedragen bevindingen door Van der Velden als stormram gebruikt in de verdediging van eiser Schellekens. Het bewijs daarvan wordt geleverd onder punt 2.5 van het vonnis van 3 augustus 2011 waaruit spreekt dat het oordeel van de rechter in grote mate is opgehangen aan hetgeen Mauritz m.b.t. punt 39 van de Conclusie van Antwoord van Leemans te berde heeft gebracht.

 

Het is meteen deze interactieve rol van de auteur welke De Oordopjesmoord – nog even los van het feit dat binnen de 470 pagina’s ervan de moord op Ran Biemans onomstotelijk wordt opgelost -  tot een bijzonder boek maakt. Er wordt echter niet langer met de uitgifte gewacht op welke komende uitspraak dan ook. De beide gerechtelijke apotheosen in zowel de moord op Ran Biemans (de uitspraak van 3 augustus over wie de erfenis toekomt) en die op Tinka van Rooij (de vrijspraak van Betty Bogaarts eind juli waarbij auteur Mauritz een cruciale rol heeft gespeeld) zijn inmiddels ingeweven in de verhaallijn en het plot van het boek. In afwachting van de definitieve datum (medio november) van een landelijk tv-optreden van de auteur en de PR en marketing die daar in al zijn facetten op zal worden afgestemd zal DeOordopjesmoord.nl op deze site binnen twee weken de exacte uitgiftedatum bekend maken. [ Het vonnis van 3 augustus 2011 ]

 

De totale ontmaskering van Peter R. de Vries van start in KRO-programma ‘Oog in Oog’


DONGEN, donderdag 13 oktober 2011 - Peter R. de Vries zat gisteravond bij Sven Kockelmann aan tafel in KRO’s ‘Oog in Oog’ en dat leverde spraakmakende televisie op. De kranten staan er vandaag vol van en op internet regent het hilarische redactionele beschouwingen. In ‘Oog in Oog’ voelt Kockelmann zijn gast stevig aan de tand en dat deed de Vries behoorlijk door de mand vallen. Het werd een boksgesprek waarbij de onvolprezen misdaadjournalist voor het oog van honderdduizenden kijkers nagenoeg knock-out ging. De Oordopjesmoord-auteur Hans Mauritz volgt de Vries al sinds 2002 op kritische voet omdat de Vries in het dossier Biemans een meer dan kwalijke rol heeft gespeeld. Daaraan is een uitgebreid hoofdstuk gewijd zoals er ook aandacht wordt besteed aan de twee langdurige ontmoetingen die Mauritz had met de Vries eind 2009 over een mogelijke uitzendingvullende reportage over het plot van De Oordopjesmoord, gemixt met een compilatie van de vier eerdere uitzendingen die de Vries over de Biemans-moord eerder bracht. Met het nodige knip-en-plakwerk werd Wilko Ites (na twee jaar voorarrest vrijgesproken voor de moord op Biemans) voor volk en vaderland door de Vries veroordeeld nog voor er een rechter aan te pas was gekomen. Later kwam er het volstrekt onoorbare voorstel van de Vries aan Mauritz om Ites er middels een verborgen camera-actie in te luizen terwijl de Vries wist dat Mauritz na honderden gesprekken met Ites een vriendschappelijke relatie met hem had opgebouwd. Het leidde ten kantore van de Vries tot een genante vertoning toen Mauritz liet weten daar absoluut niet aan mee te zullen werken. De bemoeienissen met het dossier Tinka van Rooij van de Vries, voor het eerst 6 jaar na de moord op de Bredase, werpen anderszins een vernietigend licht op de verfoeilijke werkwijze van de Vries.  

 Zie hier de uitzending] [ hier treffend commentaren ] [ Louis Hagemann onschuldig levenslang met dank aan Peter R. ][ De Slachtoffers van Peter R. de Vries ] [ Peter R. de Vries en de regie bij het OM ] [ De grote Joran-Fake-Show ] [ Loopjongen van justitie ]

Update vrijdag 14 okt0ber 2011, 09:12

Peter R. de Vries niet welkom op filmpremière van film over zijn eigen boek

AMSTERDAM -  Peter R. de Vries is niet welkom bij de voorvertoning van de film De Heineken Ontvoering. Dat schrijft De Telegraaf van vandaag. De Vries wilde de speelfilm op verzoek van de redactie van het programma Nieuwsuur zien om zijn visie op de film te geven. Maar hij is niet uitgenodigd en mag daarom niet komen kijken. Het is een volgende stap in de neergang van de narcistische, pedante, zelfingenomen en megalomane misdaadverslaggever. Met de dag ontstaat er meer en meer aversie tegen de man die pretendeert de Puttense Moordzaak te hebben opgelost (was toch echt oud-commissaris Blauw maar op een of andere raadselachtige manier hoor je daar in de Main Stream Media niets over), die een kwalijke rol speelt bij het in de doofpot stoppen van de Vaatstra-zaak, die de Joran-zaak in zijn zucht naar kijkcijfers voor het OM opblies waardoor Joran in Nederland en op Aruba niet vervolgd kon worden en een nieuwe moord kon plegen, die Robert Horchner in opdracht van het OM aan het kruis nagelde en als een Judas verried, die het OM behulpzaam was met het levenslang achter de tralies krijgen van Louis Hagemann terwijl er tegen hem geen spat aan bewijs was en waarvan tal van professionals als Van Koppen overtuigd zijn dat Hagemann onschuldig levenslang vast zit. Het gaat momenteel buitengewoon bergafwaarts met Peter en dat kon eigenlijk ook niet uitblijven.

Het heetste nieuws eerst: Els Leemans laat haar man helemaal voor niets vermoorden. Criminele moordmiljoenen voorlopig naar familie Schellekens-Biemans


DONGEN, woensdag 3 augustus 2011 - De rechtbank Breda heeft geoordeeld dat Els Leemans geen aanspraak toekomt op de helft van het vermogen van haar echtgenoot Ran Biemans, omdat zij zelf de hand heeft gehad in zijn dood. Eerder had de rechtbank te Turnhout al bepaald dat Leemans onwaardig was te erven van Biemans. Het hoge woord is er na 4 jaar procederen dan nu toch uit. Els heeft helemaal voor niets haar man laten vermoorden en staat nu dan, 13 jaar na dato, met lege handen. Alles kwijt! De criminele moordmiljoenen gaan – voor wat daar nog van over is – naar de Dongense familie Schellekens-Biemans. Els staat niet geheel met lege handen omdat ze in de periodes dat zij vrij was enkele tonnen uit de boedel heeft verduisterd. Geld dat na nu  is gebleken ook bij de familie terecht had moeten komen en dat zij nu dient terug te betalen. Althans, als de familie die claim al bij haar neerlegt. In De Oordopjesmoord wordt namelijk haarfijn uiteengezet dat de moordmiljoenen feitelijk al goeddeels onder partijen zijn 'verdeeld'. Nog los van het feit dat je crimineel geld, de zwarte bloedgelden zoals deze nog steeds in Zwitserland gestald stonden, natuurlijk niet kunt erven. DeOordopjesmoord.nl komt de komende dagen met een duiding van het vonnis en na aanpassing van het manuscript en de huidige proefdrukken zal deze true crime story nu snel in de winkel liggen  

Het vonnis is evenwel even bizar als onwerkelijk. Feitelijk is Els Leemans vandaag voor de tweede maal strafrechtelijk veroordeeld - een volstrekt unicum - en  ook blijkt de Bredase rechtbank er in geslaagd - tussen de soep en de pudding door - om binnen het raamwerk van een civiele procedure tot een strafrechtelijke bewezenverklaring te komen. Iets wat de Belgen na 8 jaar speurwerk niet was gelukt waardoor de Antwerpse jury Els volstrekt vanuit de onderbuik heeft veroordeeld.  De vraag is dan ook of dit vonnis stand houdt. Het biedt in ieder geval aanknopingspunten voor een hoger beroep. Iets wat er zeker zal komen als het aan Els' lover  Pol Vandemeulebroucke ligt. Hij, de Belgische strafpleiter met criminele achtergronden, was het die puur en alleen om de erfenis een relatie met zijn client was gestart en nu dus ook met lege handen staat. Pol (foto) moet vandaag wederom zijn  ingestort net als ten tijde van de uitspraak op 30 november 2006.

Els Leemans werd in 2006 in België veroordeeld voor de moord op haar echtgenoot in 1998. In 2007 besloot de rechter dat zij haar straf verder in Nederland mocht uitzitten. Inmiddels is zij weer op vrije voeten. De erfgenamen van Biemans, twee neven en een nicht, startten in 2009 een procedure bij de rechtbank, om te voorkomen dat Els Leemans aanspraak zou kunnen maken op (een deel van) het vermogen van haar echtgenoot. Leemans deed namelijk een beroep op een zogenoemd verrekenbeding in de huwelijkse voorwaarden, op grond waarvan zij recht zou hebben op de helft van dat vermogen na overlijden van haar echtgenoot.   

Volgens de rechtbank is het echter onaanvaardbaar dat Els Leemans op grond van dit verrekenbeding aanspraak zou maken op die helft van het vermogen als zij zelf betrokken is geweest bij zijn dood. Omdat een buitenlands strafvonnis volgens de Nederlandse wet in een civiele procedure niet als dwingend bewijs kan gelden, heeft de rechtbank een eigen oordeel geveld over de betrokkenheid van Els Leemans bij de dood van Biemans. De bewijsopdracht zoals deze bij comparitie was gegeven aan de familie Schellekens deed er klaarblijkelijk niet meer toe. De familie kon niets bewijzen en derhalve heeft na nu is gebleken de rechter de knoop zelf maar doorgehakt.  

Ook al is de familie Schellekens op een juridisch uitermate gekunstelde wijze door de rechters een handje geholpen omdat die plots bewezen verklaard achten hetgeen in een reguliere Nederlandse strafzaak nimmer tot een veroordeling zou hebben geleid, toch heeft de rechtbank nu geconcludeerd dat de familie in haar bewijsopdracht is geslaagd:  dat Els Leemans de hand heeft gehad in het overlijden van haar echtgenoot, omdat zij op het moment dat Biemans in de slaapkamer op gewelddadige wijze om het leven werd gebracht in dezelfde ruimte aanwezig was, het gebeuren moet hebben waargenomen en geen enkel inzicht heeft verschaft in haar handelen of nalaten daarbij. Feitelijk kon de rechtbank ook niet tot een ander oordeel komen. Immers, indien de eis van de familie zou zijn afgewezen zou Els hebben geërfd en zou er zich een situatie hebben voorgedaan dat je in België je man kunt vermoorden om er vervolgens in Nederland een fikse bonus voor op te strijken. Het is in die spagaat dat de rechtbank terecht was gekomen en na 5 maal het vonnis voor een periode van 6 weken te hebben aangehouden is er dan nu de witte rook uit de schorstenen van de Bredase rechtbank

 

Kijk hier voor de complete uitspraak op LJN-nummers BR3917

 

Zie ook:

 

LJN BR 3944(tussenvonnis van 28 april 2011)

LJN BK 4490(tussenvonnis van 25 november 2009)

LJN BB 4548(strafrechtelijke uitspraak van 1 oktober 2007 over de overdracht van de tenuitvoerlegging van de straf van Els Leemans. van België naar Nederland)

 























De OordopjesmoordDe ZaakNieuwsIn de MediaAchtergrondenBestellen