De Oordopjesmoord
De Zaak
Nieuws
In de Media
Achtergronden
Bestellen
Open Brief Van Rooij
Tinka Pleitnota 1
Tinka Pleitnota 2
Tinka Pleitnota 3
Vonnis kort geding
Mail aan BN/DeStem
De van Rooij files
Dossier Schellekens
Betty Bogaarts
Peter R. de Vries
Dossier Schellekens

Ook fiscus en justitie azen nu op Ran Biemans’ criminele miljoenen-nalatenschap, het wordt met de dag meer onzeker of Els dan wel de familie Schellekens überhaupt zullen erven


 

DONGEN, 19 maart 2012 - Het zal niet lang meer duren of het Openbaar Ministerie zal de onderhandelingen starten met de nabestaanden van de vermoorde Ran Biemans. Steeds vaker kiest het OM deze route van vrijwilligheid aan de zijde van de erfgenamen van crimineel en aan de fiscus onttrokken vermogen  in plaats van het opstarten van een ontnemimgsvordering. De staat eist dan veelal een stevig percentage, volgens de laatste voorbeelden (Endstra) meer dan zeventig procent. Een dergelijke aanpak voorkomt een officiële ontnemingsprocedure. Iets waarop nabestaanden natuurlijk niet zitten te wachten omdat in dat geval weleens de gehele pot  in handen van de staat zou kunnen vallen. Voor partijen is het dan beter dat er naar een modus vivendi wordt gezocht waarbij er voor de erfgenamen dan toch nog iets aan de strijkstok blijft hangen. Wie die nabestaanden of erfgenamen dan ook mogen zijn.

Het is natuurlijk bizar dat er sowieso nog miljoenen zijn te verdelen, omdat ook uit onderzoek van het OM gebleken is dat Ran Biemans’ kapitaal grotendeels door misdrijven is verkregen. En dat waren kostbare onderzoeken, dus zou het toch wel prettig zijn als er nog wat geld in de staatskas terugvloeit. Ran Biemans liet een aanzienlijk vermogen na van naar schatting tussen 5 en 8 miljoen euro waarvan een substantieel deel wordt gevormd dat  uit criminaliteit is verkregen. Al vanaf 2007 vechten Els Leemans, die te boek staat als Ran’s moordenares, en de Dongense familie Schellekens-Biemans (lees: de erven van Ran’s - inmiddels overleden - zus Joke Biemans) om de criminele en zwarte poen. Voorlopig is deze financiële veldslag op 3 augustus 2011 door de rechtbank in Breda beslist in het voordeel van de laatste. Voorlopig, want Els is ferm in hoger beroep gegaan tegen de toewijzing van de erfenis aan haar rivalen, de familie Schellekens. Zeer denkbaar is het evenwel dat zich op termijn een scenario zal ontspinnen van ‘waar twee honden vechten om een been…… ‘ waarna het Openbaar Ministerie ‘er mee heen’ gaat. Zo veel is duidelijk nu De Oordopjesmoord-auteur Hans Mauritz door de FIOD afgelopen week is benaderd voor een hearing. Dat gebeurde ook medio vorig jaar toen Mauritz naar buiten bracht dat Els Leemans grote geldsommen aan het actief (lees; de erfenis) had onttrokken terwijl zij (maar ook de familie op dat moment) het beschikkingsrecht erover langs gerechtelijke weg was ontzegd.

Het Bureau Ontnemingen Openbaar Ministerie (BOOM) en de landsadvocaat zitten nu nog even in de wachtkamer omdat het ‘vruchtgebruik’ van de erfenis door de familie is opgeschort tot het moment dat in hoger beroep c.q. cassatie is beslist. Het ware logischer geweest dat het OM eerder tot het opeisen van ‘de erfenis’ was overgegaan omdat daarmee tal van rechtszaken tussen Leemans en Schellekens zouden zijn voorkomen.

Het is nimmer stil geweest rond de erfenis die, kort na de veroordeling van Els Leemans op 1 december 2006, door de familie werd opgeëist. Van overheidswege bleef het wel angstvallig rustig behalve dan dat het de erfgenamen in 2004 wit om de neus werd bij een fikse aanslag van de Belgische belastingdienst, zo bleek uit een zitting bij de Raad van State in Den Haag. De Nederlandse Fiscale Inlichtingen- en Opsporingsdienst (FIOD) begon na de moord in 1998 een onderzoek naar mogelijke fraude door Biemans. Daarbij gaf ze ook informatie aan de Belgische fiscus. Dit onderzoek stond toen nog los van het vermogen waarop nu wordt geaasd. De erfgenamen protesteerden heftig tegen dit FIOD-voornemen en eisten dat de overdracht van informatie van Nederland aan de Belgische fiscus ongeldig zou worden verklaard. Een vertrouwelijk rechtbankdocument over de belastbaarheid in België van Els’ erfdeel dat ongeveer in diezelfde periode in handen kwam van Mauritz laat zien dat de Belgen redelijk op de hoogte waren van het ‘witte’ deel van het roerende vermogen hetgeen toen al een bedrag van bijna 3 miljoen euro beliep.

Dat Ran Biemans nimmer strafrechtelijk is vervolgd voor grootschalige handel in drugs biedt de erfgenamen niet langer zekerheid over de gerechtelijke opeisbaarheid van het vermogen omdat de Hoge Raad op 5 september 2006, notabene kort voor Els’ veroordeling, besliste dat ook de erfenis van aantoonbaar uit criminaliteit verkregen vermogen, naast aan de fiscus onttrokken gelden, besmet is. Wie weet of had kunnen weten dat het geërfde vermogen uit misdrijf afkomstig is, moet dat ‘onverwijld’ melden bij justitie. Anders kan de erfgenaam worden vervolgd voor witwassen. En dat Ran Biemans – alleen dat al - geld heeft aangepakt van aantoonbare drugscriminelen is geen punt van discussie. Uit getuigenverklaringen en onderzoek van de financieel-economische recherche is in de jaren na de moord op Ran duidelijk geworden dat grote bedragen als gevolg van drugswinsten zijn weggesluisd naar Zwitserse nummerrekeningen of gewoon ordinair in cash in Belgische kluizen is gestopt waarbij nu is gebleken dat Els bij de schorsing van haar voorlopige hechtenis in 2004 en later tijdens haar eerste weekendverlof eind 2009 tonnen achterover heeft gedrukt.

Ook al is het voor de overheid niet altijd eenvoudig om te bewijzen dat het om crimineel geld gaat, de erfgenamen zitten natuurlijk ook niet verlegen om een jarenlange procedure. In zo’n geval ligt er op alle bezittingen beslag (dat kan gelegd worden du moment dat de rechter in hoger beroep uitspraak doet) en volgen peperdure rechtszaken. Dat overleeft zowel Els als de familie niet. Niet letterlijk, niet figuurlijk.

Een schikking tussen de overheid en de familie of Els is een voor de hand liggende oplossing, omdat de erfenis de nabestaanden dan niet officieel ontnomen hoeft te worden, maar voorlopig kan van ontneming nog geen sprake zijn omdat er formeel nog steeds geen geld is uitgekeerd aan de erven. Het roerende deel van de erfenis, uit welk wit of welk zwart deel deze ook bestaat,  wordt nog steeds bewaakt door sekwester Rene Beckers, advocaat met kantoren in Geel, Turnhout en Westerlo. Hij is de bewaker van het aktief om te voorkomen dat een van de patijen, Leemans of de familie, het geld wegsluist, consumeert of verduisterd. Dat Els zich aan verduistering ruimschoots schuldig heeft gemaakt en dat Ran’s villa in Meer-Hoogsraten op een wel heel bijzondere wijze tussentijds in handen is gekomen van de familie staat hier nog even los van. Het is niet ondenkbaar dat het OM die acties alsnog danig tegen het licht zal houden.

En dan hebben we het nog niet over het bedrijf van Ran Biemans dat zoals het er nu uit ziet door Albert Ebben met listige kunstgrepen en ‘samenhangsel van verdichtsels’  als het ware uit de gezamenlijke boedel is onttrokken. Een actie die vrijwel zeker is ingezet nog voor de dood van Ran. Ebben, ook Ran’s accountant voor de moord, heeft het bedrijf zo ongeveer geconfisceerd door het kort na Ran’s overlijden tot op het niveau van een faillissement af te waarderen waarna het op een geruisloze en buitengewoon goedkope (ook figuurlijk te nemen) manier feitelijk in zijn handen kwam en nu dan de cash cow is geworden van zijn zoon  en dochter. Junior rijdt er inmiddels een Aston Martin van terwijl het toch niet echt voor de hand liggend is dat ‘boekhouders’ meer succesvol zouden zijn in het leiden van een dergelijk bedrijf dan een door de wol geverfde , razend handige zakenman als Ran Biemans die het Europese metier van sportprijzen door-en-door kende. In De Oordopjesmoord wordt dit aspect uitvoerig uit de doeken gedaan en laten tal van getuigen zien dat het met de moraliteit van de Ebben-familie niet al te best is gesteld. Zoonlief Robert deed al eens een graai van een paar ton in de kas bij het Amsterdamse Ever Moving Cirkel (producent van CD’s  met Oranje-spelers tijdens de EK in Nederland en België die via de postkantoren werden verspreidt) waar vader Albert notabene commissaris was en vanuit die rol ook zijn vriend Frits Kroymans had weten te verleiden tot een tonneninvestering in dit flutbedrijf. De ene hand wast de andere zullen we maar zeggen want als commissaris in het bedrijf van ‘meneer Frits’ zelf, Kroymans Automotive, had Ebben zijn handtekening gezet onder tal van transacties die later tot zo mogelijk het meest omvangrijke miljardenfaillissement van Nederland zouden leiden. Strafrechterlijke vervolging hangt Ebben c.s. nog steeds boven het hoofd, zo weten de curatoren zeker. Met de  Nederlandse Postkantoren liep het ook niet best af. Als gevolg van de – wederom - geweldige deal met Ebben sr. en Robert Ebben jr. gingen zij voor 8,7 miljoen het schip in waarna de verantwoordelijke topman Kees Hoedervangers het veld moest ruimen. De toenmalige advocaat van EMC, Hans Koets, ook advocaat van de erven Endstra, is daar gedecideerd over. Hoe saillant, in de kwestie Endstra loopt er op dit moment een soortgelijke ontnemingsvordering zoals ook in het geval van Ran’s nalatenschap het geval is. Direct daarbij berokken is ook Endstra's witwasser Dirk-Jan Paarlberg van wie de staat 22 miljoen eist (17 miljoen plus vijf miljoen rente) Het is dezelfde Paarlberg die rond 2000 als co-investeerder optrad bij het bedrijf Ebcon dat door Albert Ebben was opgericht, nadat hij zijn bedrijf ESJ Accountancy (Ebben, Slaats, de Jonge) aan het zittende management had verkocht.  Een bedrijf dat volgens getuigen nooit een business- of verdienmodel kende maar zuiver was opgezet om gelden van investeerders (lees: aandeelhouders) aan te trekken, deze vervolgens handig weg te sluizen om het bedrijf vervolgens gillend failliet te laten gaan. Hetgeen ook gebeurde. Zelfs persoonlijke vrienden trok Ebben mee in dit megafaillissement en profiteerde maximaal van de toendertijdse Internetbubble.

Het is een gezellig driehoekje: Els Leemans en haar consigliere en levenspartner Pol Vandemeulebroucke, Albert Ebben (lees Biemans Sportprijzen BV) en de familie Schellekens-Biemans. Het heeft er meer dan schijn van dat de nodige lichamelijke en onlichamelijke bestanddelen van de erfenis voor een deel tussen deze drie bedoeld dan wel onbedoeld  is afgedealed. De villa in Meer- Hoogstraten en uitzicht op de erfenis voor de familie Schellekens, de uit het actief van de erfenis gestolen tonnen voor Els (waartegen de familie Schellekens niets heeft ondernomen (…) en waarvan Ebben meer dan weet had) en het miljoenenbedrijf Biemans Trophy Products voor Ebben cum suis. In De Oordopjesmoord komt dit en al het hilarische rondom de erfeniskwestie ruim aan de orde

Lees ook:


Meteen al vertraging in Els Leemans' hoger beroep tegen - voorlopige - toewijzing criminele moordmiljoenenerfenis aan familie Schellekens -Biemans


Els Leemans in hoger beroep tegen erfenis-vonnis, eindbestemming van de criminele moordmiljoenen nog lang niet zeker


Het heetste nieuws eerst: Els Leemans laat haar man helemaal voor niets vermoorden. Criminele moordmiljoenen voorlopig naar familie Schellekens-Biemans



De OordopjesmoordDe ZaakNieuwsIn de MediaAchtergrondenBestellen